سفارش تبلیغ
صبا

:: هامون و تفتان

معرفى چند رهیافته به مکتب اهل بیت ع

مرصـاد دیدگاه

زندگی‌نامه و چگونگى شیعه شدن چند نفر که براى اولین بار منتشر شده


دختر شهید
مستبصر شهید محمد اسلام زومک زهی


مولوی مستبصر جهانگیر حشمتی

رحیم بخش
مستبصر و جانباز مکتب رحیـم بخـش پـروار


کلمات کلیدی: بلوچستان، شیعه، خلفا، اهل بیت، سنى، امام على

مفتی اعظم مصر: زیارت قبور خاندان پیامبر(ص) از افضل اعمال است

مرصـاد دیدگاه

مفتی اعظم مصر شیخ علی جمعهمفتی اعظم مصر با تأکید بر اینکه زیارت قبور به‌معنای شرک و کفر نیست، گفت: زیارت آل البیت نبی(ص) از اقرب اعمال بوده و دارای بیشترین احتمال و رجای قبول الهی است.
به گزارش خبرگزاری فارس، «علی جمعه» مفتی اعظم مصر در مخالفت با سخنان برخی وهابیون مصری مبنی بر ضرورت تخریب ضریح بزرگان دینی و به‌ویژه ضریح رأس الحسین(ع) گفت: زیارت قبور یا ضریح بزرگان و صالحان لزوماً به‌معنای شرک و کفر نیست.
وی در این زمینه با اشاره به سه اصل اساسی گفت: اگر کسی درباره زیارت قبور صالحان بخواهد صحبت کند باید سه مسئله را در نظر بگیرد: اول؛ هر عملی از برادر مسلمان را که می‌بیند، حمل بر توحید و ایمان او بکند.
مفتی اعظم مصر افزود: دومین مسئله آن است که بین توسل و وسیله قرار دادن و شرک تفاوت وجود دارد و خداوند متعال در آیه 35 مائده می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَابْتَغُوا إِلَیْهِ الوَسِیلَةَ وَجَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ».
وی در بیان مقصود این آیه تاکید کرد: این آیه به این معناست که تقرّب به خداوند متعال به وسیله هر آنچه شرع مقدس تعیین کرده و تعظیم شعائر الهی و آنچه خداوند بزرگ داشته از جمله مکان‌ها، زمان‌ها، اشخاص و اموال مجاز است و مسلمانان با دعا نزد قبر نبی مکرم اسلام(ص) و با دوست‌ داشتن او به خداوند متعال تقرب می‌جویند.
علی جمعه در عین حال با اشاره به اختلاف دیدگاه درباره وسیله تقرب الی الله گفت: ممکن است برخی با توسل به قبور صالحان و یا سجده بر قبور و یا طواف به دور آنها به عنوان وسیله تقرب به خداوند متعال مخالف باشند اما نمی‌توانند با این مخالفتشان افراد و اماکن را از دایره وسیله به دایره شرک منتقل کنند.
مفتی اعظم مصر همچنین با اشاره به مسئله سوم گفت: بین اینکه چیزی سبب و وسیله باشد و اعتقاد به اینکه آن چیز خالق و فی‌نفسه مؤثر است، اختلاف وجود دارد و مثلاً مسلمانان مسیح را سببی برای زنده شدن مردگان می‌دانند اما مسیحیان وی را فی‌نفسه مؤثر و خالق می‌دانند.
وی افزود: پس اگر مسلمانی دیده شد که از فردی به غیر خداوند متعال مسئله‌ای خواست و از او طلب نفع و یا ضرر کرد باید بدانیم که این مسلمان آن فرد را سبب خیر و شر می‌داند و نه خالق چراکه مسلمانان همگی می‌دانند و اعتقاد دارند که منفعت و مفسدت هر دو در دست خداوند است و در این بین مخلوقاتی هستند که به اذن خدا نفع و یا ضرر می‌رسانند.
بنابر گزارش خبرگزاری عراقی «ابا»، علی جمعه مفتی اعظم مصر در ادامه با تاکید بر سه اصل مطروحه خود عنوان کرد: اگر بدانیم مسلمانی که ضریحی را زیارت می‌کند، زیارتش با اعتقاد به صالح بودن اهل قبر و به نیت قرب الهی بوده، این زیارت عملی صالح است.
وی همچنین تاکید کرد: زیارت آل البیت نبی(ص) از اقرب اعمال بوده و دارای بیشترین احتمال و رجای قبول الهی است و پیامبر اسلام(ص) امّتش را درباره آل‌بیتش توصیه کرد و درباره زیارت قبور فرمود: «قبور را زیارت کنید که آن یادآور مرگ است»، و نخستین قبری که زیارتش بهتر از باقی قبور است، زیارت قبر حضرت رسول(ص) است که زیارت آن موجب مودت و نزدیکی با رسول الله(ص) است.


کلمات کلیدی: مصر، اهل بیت، وهابیت، رسول خدا، علی جمعه، زیارت قبور

تاریخ طبری و دستگاه اموى آغازگر تحریف قیام عاشورا

مرصـاد دیدگاه

دکتر رجبی دوانی

محرم (7)

دکتر رجبی دوانی، معاون پژوهش دانشکده علوم اجتماعی امام حسین(ع) گفت: نویسنده تاریخ طبری عنایتی به ائمه اطهار (علیهم‌السلام) نداشته و تلاش کرده از عظمت حماسه حضرت اباعبدالله علیه‌السلام بکاهد.

معاون پژوهش دانشکده علوم اجتماعی امام حسین(ع) در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبری فارس «توانا»، در خصوص تحریفات وارد شده به واقعه عاشورا، اظهار داشت: تحریفات در ارتباط با قیام همیشه جاوید حضرت امام حسین علیه‌السلام توسط دشمنان آن حضرت و دوستان نادان در طول تاریخ صورت گرفته است.

*حکومت بنی‎امیه سرآغاز تحریفات عاشورا است
وی گفت: دستگاه‌ جبار اموی تحریفات عاشورا را از زمان قیام حضرت، با استفاده از ابزارها و رسانه‌های آن زمان توسط خطبا، حاکمان وقت، ائمه جمعه و جماعت مطرح می‌شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین علیه‌ السلام تصریح کرد: دستگاه اموی سعی داشت قیام امام حسین علیه السلام را به ایستادن در برابر خلیفه واجب ‌الاطاعه و مشروع تنزل دهد تا حرکت آن حضرت را خروج، طغیان و بغی که در اصطلاح فقهی حکم آن سرکوبی و مرگ است، تلقی کنند؛ اینکه در برخی اقوال، کاروان اسرای اهل بیت علیهم السلام را خارجی خطاب می‌کردند به معنای بیگانه نبود بلکه مقصودشان این بود که آنها ـ‌ خاندان اهل‌بیت ـ در برابر حکومت حق و مشروع خروج کرده‌اند.
ادامه مطلب...

کلمات کلیدی: شیعه، سنی، اهل بیت، معاویه، محرم، امام حسین، عاشورا، یزید، بنی امیه، تحریف، تاریخ طبری، ناصبی

آیا کربلا برتر از کعبه است؟

مرصـاد دیدگاه

محرم (6)

سؤال:
از دیدگاه شیعیان، کربلا برترین مکان در روى زمین و برتر از بیت الله الحرام است و عناوینى همچون: «أفضل بقاع الأرض» «أرض الله المختارة» «حرم الله ورسوله» «قبلة الإسلام» «فی تربتها شفاء» و... به وفور در روایات شیعیان یافت مى‌شود و ثابت مى‌کند که از دیدگاه شیعه،‌ کربلا ارزش بیشترى نسبت به کعبه دارد و کعبه براى آن‌ها اهمیت و ارزش چندانى ندارد، زیارت کربلا به مراتب ثواب بیشترى نسبت به زیارت خانه خدا دارد.
حتى در اینباره اشعارى نیز سروده‌اند که همین معنا را مى‌رساند؟

ومن حدیث کربلاء والکعبة     لکربلاء بانَ عُلُوُّ الرُّتّبَه
در جاى دیگر آمده:

هی الطفوفُ فَطُفْ سبعًا بمغناها     فما لمکةَ معنًى مثل معناها
أرضٌ ولکنها السبعُ الشدادُ لها        دانتْ وطأطأَ أعلاها لأَدْناها
خوشحال خواهیم شد که پاسخ این مطالب را به‌صورت واضح و روشن برایم ارسال کنید.  (سؤال کننده: عبد الرحمن)

خلاصه شبهه:
از مجموع گفتار فوق سه شبهه اساسى استخراج مى‌شود:
شبهه اول: چرا شیعیان به کعبه اهمیت نمى‌دهند؟
شبهه دوم:‌ چرا شیعیان به کربلا «قبلة‌الاسلام» مى‌گویند؟
شبهه سوم:‌ چرا از دیدگاه شیعیان کربلا برتر از کعبه است؟

ما تلاش مى‌کنیم که در این مقاله به این سه شبهه به صورت مختصر پاسخ دهیم.


متن کامل و استدلالى پاسخ را حتماً در سایت مؤسسه ولى عصر(عج) مطالعه فرمایید.
.
.
در پایان مقاله، خلاصه و جمع بندى پاسخ به این صورت بیان شده است:
در این نوشتار سه شبهه مهم پاسخ داده شد.
ـ شبهه نخست این بود که در نظر شیعیان، کعبه اهمیتى ندارد؛ بلکه ارزش کربلا بیشتر از ‌کعبه است؟
پاسخ این است که شیعیان هم نظر با دیگر فرق اسلامى،‌ براى کعبه حرمت و جایگاه خاصى را قائل است. حد اقل پنج مورد که نشانگر اهمیت کعبه و حج از دیدگاه شیعیان است؛ بیان شد.
ـ شبهه دوم این بود که کربلا از دیدگاه شیعیان‌ »قبلة الاسلام» است.
در پاسخ بیان شد درست است که کربلا از دیدگاه شیعیان مقدس و داراى احترام خاص است؛‌ اما هیچگاه کربلا را قبله نمى‌دانند و در هنگام نماز رو به سوى کعبه مى‌نمایند نه به سوى کربلا. در این رابطه، نظر فقهاى بزرگ شیعه را یاد آور شدیم.
ـ شبهه سوم این بود که چرا شیعیان کربلا را برتر از کعبه مى‌دانند؟
از این شبهه، دو جواب داده شد:
جواب نخست این است که طبق روایات صحیح السند و موثق، کربلا علت آفرینش کعبه است به عبارت دیگر، خداوند کعبه را به خاطر عظمت کربلا و آن کسى در آنجا مدفون است؛ آفریده است از این جهت برترى کربلا اثبات مى‌‌شود.
جهت پاسخ تفصیلى و براى اینکه تا حدودى جواب این سؤال روشن شود؛ برخى فضائل مشترک و فضائل ویژه کعبه و کربلا مورد بررسى قرار گرفت. که با دقت در آنها مى‌توان سؤال را حل کرد.
اما علاوه برآن، چهار روایت که حداقل سه روایت آن صحیح و موثق است نتیجه نهائى را با اثبات برترى کربلا بر کعبه روشن ساخت.
 در روایت اول امام صادق به ابن ابى یعفور فرمود:‌ اگر فضائل کربلا را بیان کنم؛ حج به کلى تعطیل مى‌شود. این سخن نشانه این است که کربلا فضائلى دارد که آنها را کعبه ندارد و الا این سخن امام بیهوده خواهد بود و ساحت امام معصوم از گفتار باطل و بیهوده به دور است.
در روایت دوم نیز خداوند به زمین کعبه فرمود:‌ بس است دیگر فخر فروشى نکن! اگر زمین کربلا نبود تو را و آن خانه را خلق نمى‌کردم. این سخن محکم ترین دلیل بر شرافت و افضلیت کربلا بر کعبه است؛‌ زیرا معنایش این است که هر فضیلتى را که کعبه دارد وابسته به وجود کربلا است. و اگر به جز این روایت،‌ روایت دیگرى هم در برترى کربلا نداشتیم؛‌ فقط همین روایت براى اثبات مطلب کافى بود.
در روایت سوم امام زین العابدین علیه السلام فرمود: خداوند 24 هزار سال قبل از خلقت کعبه،‌ کربلا را حرم امن و مبارک براى خود قرار داد.
و در روایت چهارم آمده است با اینکه کربلا داراى فضائل فراوان است؛ اما به آنها فخر نکرد؛ بلکه به جاى آن خدا را سپاسگزار نمود و خداوند به واسطه این کار او و به وجود مقدس امام حسین علیه السلام آن را گرامى داشت و برترى بخشید.
از این روایات دو مطلب مهم به دست آمد:
1. منشأ برترى کربلا،‌ وجود مقدس امام حسین است و این مطلب در روایات تصریح شده است؛
2. همانطوریکه امام حسین علیه السلام علت خلقت کعبه است؛‌ علت خلقت کربلا هم خواهد بود؛ زیرا اگر امام نبود،‌ زمین کربلا هم نبود.
خلاصه مفاد این روایات این است که کعبه در وجود و فضائل خود مرهون کربلا است.

پاسخ دوم نقضى است؛ به این بیان که: اگر به عقیده شما کعبه برتر از همه مکان‌ها است؛ پس چرا بعضى از اهل سنت مانند مالکى‌ها و برخى مردم مصر،‌ مدینه را برتر از کعبه مى‌دانند و این مطلب از کتابهاى معتبر اهل سنت اثبات شد.

منبع:
سایت مؤسسه ولى عصر(عج)
 


کلمات کلیدی: شیعه، سنی، اسلام، اهل بیت، کعبه، امام حسین، عاشورا، کربلا، قبله، زیارت، پیامبر خدا، شبهه

چرا لعن یزید و آل یزید؟!

مرصـاد دیدگاه

محرم (5)

بعضى‌ها ـ که ممکنه دلداده پدر یزید باشند ـ  مى‌پرسند: اساسا چرا ما باید دشمنان و قاتلان امام حسین(ع) را لعن کنیم؟

سنائی غزنوی چه زیبا در سرود‌ه‌اش:
داستان پسر هند مگر نشنیدی
که از او و سه کس او به پیمبر چه رسید؟
پدر او لب و دندان پیمبر بشکست
مادر او جگرعم پیمبر بمکید
خود به ناحق، حق داماد پیمبر بگرفت
پسر او سر فرزند پیمبر ببرید
بر چنین قوم تو لعنت نکنی شرمت باد!
لعن الله یزیداً و علی آل یزید

لعنت خدا بر دشمنان اهل بیت

بعضى‌ها هم میگن: مگر نه اینکه خداوند بخشنده است؟ اگر خداوند فرد خاطی را بخشیده باشد در آنصورت این لعن کردن های بی مورد از طرف ما چه حکمی دارد؟

امیر علی شیرنوایی (م906 ق)  خوب جواب اینان را در سروده‌اى داده است:
ای که گفتی بر یزید و آل او لعنت مکن
زان که شاید حق تعالی کرده باشد رحمتش
آنچه با آل نبی کرد او، اگر بخشد خدای
هم ببخشاید مرا گر کرده باشم لعنتش


کلمات کلیدی: شیعه، سنی، امام علی، اهل بیت، معاویه، وهابیت، محرم، رسول خدا، امام حسین، عاشورا، لعن یزید، هند جگرخوار، ابوسفیان

عاشورا از دیدگاه اهل سنت و بزرگان جهان

مرصـاد دیدگاه

 

محرم (4)

عاشورانهضت امام حسین (ع) از نادرترین رخدادهایى است که تفکر انسانها را به خود معطوف داشته و در تاریخ اسلام، ارزش والایى دارد.
شهادت حسین بن على (ع) حیات تازه‏اى به اسلام بخشید، خون ها رابه جوش آورد و تن ها را از رخوت خارج ساخت. امام حسین(ع) باحرکت قهرمانانه خود، روح مردم مسلمان را زنده کرد.
آنچه امت اسلامى از زمان وقوع این حادثه عظیم تا امروز بر آن‏ متفق است، این است که انقلاب کربلا هیبت و ابهت اسلام را که به‏ علت ‏حاکمیت فرمانروایان ضعیف النفس و تحقیر ارزشها و مقدسات‏ دینى رو به افول داشت، احیا کرد. حرکت امام حسین(ع)، حرکتى است مستمر براى همه نسلها و همه عصرها.
بسیاری از بزرگان سیاست و علم درباره عاشورا اظهار نظر کرده اند، که به چند نمونه آن اشاره می کنیم:
مَهاتما گاندی، رهبر استقلال هند: من زندگی امام حسین (ع)، آن شهید بزرگ اسلام را به دقّت خواندم و توجّه کافی به صفحات کربلا نمودم . بر من روشن است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، باید از سرمشق امام حسین(ع) پیروی کند.
محمّد علی جناح، بنیانگذار جمهوری اسلامی پاکستان: هیچ نمونه ای از شجاعت، بهتر از آنکه امام حسین (ع) از لحاظ فداکاری و تهوّر نشان داد، درعالم پیدا نمی شود. به عقیده من تمام مسلمین باید از سرمشق این شهیدی که خود را در سرزمین عراق قربانی کرد، پیروی نمایند.
چارْلز دیکنْز، نویسنده معروف انگلیسی: اگر منظور امام حسین (ع) جنگ در راه خواسته های دنیایی بود، من نمی فهمیدم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می نماید که او فقط به خاطر اسلام، فداکاری خویش را انجام داد.
توماس کارْلایل، فیلسوف و مورخ انگلیسی: بهترین درسی که از تراژدی کربلا می گیریم، این است که حسین (ع) و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند. تفوّق عددی در جایی که حق با باطل روبرو می شود و پیروزی حسین (ع) با وجود اقلّیتی که داشت، باعث شگفتی من است.
ادوارد براوْن، مستشرق معروف انگلیسی: آیا قلبی پیدا می شود که وقتی درباره کربلا سخن می شنود، آغشته با حزن و الم نگردد؟ حتّی غیر مسلمانان نیز نمی توانند پاکی روحی را که در این جنگ اسلامی در تحت لوای آن انجام گرفت، انکار کنند.
فِرْدریک جیمس: درس امام حسین (ع) و هر قهرمان شهید دیگری این است که در دنیا اصول ابدی وجود دارد که تغییر ناپذیرند . همچنین می‌رساند هر اه کسی برای این صفات مقاومت کند و در راه آن پافشاری نماید، آن اصول همیشه در دنیا باقی و پایدار خواهد ماند.
ل. م.بوید: طی قرون، افراد بشر همیشه جرئت و پردلی و عظمت روح، بزرگی قلب و شهامت روانی را دوست داشته اند و در همین هاست که آزادی و عدالت هرگز به نیروی ظلم و فساد تسلیم نمی شود. این بود شهامت و این بود عظمت امام حسین (ع).
واشنگتن ایروینگ، مورخ مشهور امریکایی: برای امام حسین (ع) ممکن بود که زندگی خود را با تسلیم شدن در برابر اراده یزید نجات بخشد، لیکن مسئولیت پیشوا و نهضت بخش اسلام اجازه نمی دادکه او یزید را به عنوان خلافت بشناسد. او به زودی خود را برای قبول هر ناراحتی و فشاری به منظور رها ساختن اسلام از چنگال بنی امیه آماده ساخت. در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشک و در ریگهای تفتیده، روح حسین (ع) فناناپذیر است.
این انقلاب تنها انقلابى است که اگر کلیه صحنه‌‏هایش چنان که ‏بوده، تصویر شود، هیچ کس نمى‏تواند از بروز احساسها و عواطف ‏فطرى‏اش جلوگیرى کند؛ زیرا این فاجعه به قول شافعى دنیا را لرزانده و نزدیک است قله کوه ها را آب کند.
شوکانى، در کتاب «نیل الاوطار» در ردّ بعضى از سخنوران دربارى مى‏گوید: به تحقیق، عده‏اى از اهل علم افراط ورزیده، چنان حکم کردند که حسین(ع) نوه پیامبر که خداوند از او راضى باشد، نافرمانى‏یک آدم دائم الخمر را کرده و حرمت‏شریعت‏یزید بن معاویه را هتک‏کرده است. خداوند لعنتشان کند، چه سخنان عجیبى که از شنیدن‏آ نها مو بر بدن انسان راست مى‏گردد.
تفتازانى، در کتاب «شرح العقاید» مى‏نویسد: حقیقت این است که رضایت‏ یزید به قتل حسین(ع) و شاد شدن او بدان خبر و اهانت کردنش به اهل‏بیت پیامبر(ص) از اخبارى است که در معنى متواتر است; هر چند تفاصیل آن متواتر نیست. درباره‏ مقام یزید بلکه درباره ایمان او که لعنت خدا بر او و یارانش‏باد، توافقى نداریم.
جاحظ مى‏گوید: منکراتى که یزید انجام داد، یعنى قتل حسین(ع) و به اسارت گرفتن زن و فرزند او و ترساندن اهل مدینه و منهدم‏ساختن کعبه، همه اینها بر فسق و قساوت و کینه و نفاق و خروج ازایمان او دلالت مى‏کند. بنابراین، یزید فاسق و ملعون است و کسى که از لعن او جلوگیرى‏کند نیز ملعون است.
ابن حجر هیثمى مکى، در کتاب «الصواعق المحرقه‏» مى‏نویسد: پسر امام حنبل در مورد لعن یزید از وى پرسید. احمد در جواب گفت: چگونه لعنت نشود کسى که خداوند او را در قرآن لعن کرده است؟ آنجا که مى‏فرماید: «فصل عسیتم ان تولیتم ان تفسدوا فی الارض و تقطعوا ارحامکم ‏اولئک الذین لعنهم‏الله‏» و چه مفاسدى و قطع رحمى از آنچه یزید انجام داد، بالاتر است؟
عبدالرزاق مقرم، در کتاب «مقتل الحسین‏» مى‏گوید: به تحقیق گروهى از علما از جمله قاضى ابوعلى و حافظ ابن الجوزى وتفتازانى و سیوطى در مورد کفر یزید نظر قطعى داده‏اند و باصداقت تمام لعن او را جایز شمرده‏اند.
مؤلف کتاب «شذرات الذهب‏» مى‏نویسد: در مورد لعن یزید، احمد بن حنبل دو قول دارد که در یکى تلویح و در دیگرى تصریح به لعن او مى‏کند. مالک و ابوحنیفه نیز هر کدام هم ‏تلویحاً و هم تصریحاً یزید را لعنت کرده‏اند و به راستى چرا این‏گونه نباشد و حال آنکه او فردى قمار باز و دائم الخمر بود.
شیخ محمد عبده مى‏گوید: هنگامى که در دنیا حکومت عادلى وجود دارد که هدف آن اقامه شرع و حدود الهى است و در برابر آن حکومتى ستمگر است که مى‏خواهد حکومت عدل را تعطیل کند، بر هرفرد مسلمانى کمک کردن به حکومت عدل واجب است و از همین باب است ‏انقلاب امام حسین که در برابر حکومت یزید که خدا او را خوار کند، ایستاد.
از سبط بن جوزى در مورد لعن یزید پرسیده شد. او در جواب گفت: احمد حنبل لعن او را تجویز کرده است، ما نیز به خاطر جنایاتى که درباره پسر دختر رسول خدا مرتکب شد، او را دوست نداریم و اگر کسى به این حد راضى نمى‏شود، ما هم مى‏گوییم اصل، لعنت کردن‏ زید است.

منبع: پایگاه تقریب (با تلخیص و ویراش توسط آینده روشن)

مطالب مرتبط:
ـ نظریه پردازى‌هاى عالمان اهل سنت درباره عاشورا
ـ نشست علمى عاشورا از نگاه اهل سنت
ـ عاشورا در کتب تاریخی اهل سنت
ـ یزید در نگاه مورخین و علمای اهل سنت


کلمات کلیدی: اهل سنت، شیعه، اهل بیت، معاویه، محرم، امام حسین، عاشورا، لعن یزید

چرا چنین شد؟

مرصـاد دیدگاه

محرم (3)

رهبر انقلاب آیت الله خامنه ای khameneiجا دارد ملت اسلام فکر کند که چرا پنجاه سال بعد از وفات پیغمبر، کار کشور اسلامى به جایى رسید که مردم مسلمان - از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، قاضى‌شان، قارى‌شان و اجامر و اوباششان - در کوفه و کربلا جمع شدند و جگر گوشه‌ى پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون کشیدند؟! خوب؛ انسان باید به فکر فرو رود، که «چرا چنین شد؟» این قضیه را بنده دو، سه سال پیش، در یکى دو سخنرانى، با عنوان «عبرتهاى عاشورا» مطرح کردم. البته «درسهاى عاشورا» مثل درس شجاعت و غیره جداست. از درسهاى عاشورا مهمتر، عبرتهاى عاشوراست. این را من قبلاً گفته‌ام. کار به جایى برسد که جلو چشم مردم، حرم پیغمبر را به کوچه و بازار بیاورند و به آنها تهمت «خارجى» بزنند!
«خارجى» معنایش این نیست که اینها از کشورِ خارج آمده‌اند. آن زمان، اصطلاح خارجى، به معناى امروز به کار نمى‌رفت. «خارجى» یعنى جزو خوارج. یعنى خروج کننده. در اسلام، فرهنگى است معتنى به این‌که، اگر کسى علیه امام عادلْ خروج و قیام کند، مورد لعن خدا و رسول و مؤمنین و نیروهاى مؤمنین قرار مى‌گیرد. پس، «خارجى» یعنى کسى که علیه امامِ عادل خروج مى‌کند. لذا، همه‌ى مردم مسلمان، آن روز از خارجیها، یعنى خروج‌کننده‌ها، بدشان مى‌آمد.
در حدیث است که «من خرج على امام عادل فدمه هدر»؛ کسى که در اسلام، علیه امام عادلْ خروج و قیام کند، خونش هدر است. اسلامى که این قدر به خونِ مردم اهمیت مى‌دهد، در این‌جا، چنین برخوردى دارد. به هنگام قیام امام حسین علیه‌السّلام کسانى بودند که پسر پیغمبر، پسر فاطمه‌ى زهرا و پسر امیرالمؤمنین را علیهم‌السّلام را به عنوان خروج کننده بر امام عادل معرفى کردند! امام عادل کیست؟ یزید بن معاویه!!
آن عدّه، در معرفى امام حسین علیه‌السّلام به عنوان خروج کننده، موفّق شدند. خوب؛ دستگاهِ حکومتِ ظالم، هر چه دلش مى‌خواهد مى‌گوید. مردم چرا باید باور کنند؟! مردم چرا ساکت بمانند؟! آنچه بنده را دچار دغدغه مى‌کند، همین جاىِ قضیه است. مى‌گویم: چه شد که کار به این‌جا رسید؟! چه شد که امّت اسلامى که آن قدر نسبت به جزئیّات احکام اسلامى و آیات قرآنش دقّت داشت، در چنین قضیه‌ى واضحى، به این صورت دچار غفلت و سهل‌انگارى شد که ناگهان فاجعه‌اى به آن عظمت رخ داد؟! (از فرمایشات ولى امر مسلمین، 20/3/75؛ متن کامل این سخنان حکیمانه را حتما بخوانید)

عبرتهاى عاشورا در کلام رهبر معظم انقلاب


کلمات کلیدی: شیعه، اسلام، پیامبر اسلام، اهل بیت، انقلاب اسلامی، معاویه، شهادت، محرم، امام حسین، عاشورا، یزید، عبرتها، رهبرانقلاب، بنى امیه، کربلا

   1   2   3      >
?بازدید امروز: (9) ، بازدید دیروز: (70) ، کل بازدیدها: (856301)

ساخته شده توسط Rodrigo ترجمه شده به پارسی بلاگ توسط تیم پارسی بلاگ.

سرویس وبلاگ نویسی پارسی بلاگ